The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน

สวัสดีครับ! หากคุณเป็นคนที่รักการเดินทางและตื่นเต้นที่จะสำรวจสถานที่สวยงามในประเทศไทย โอกาสนี้ไม่ควรพลาด! ใน “The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน” คุณจะได้พบกับประสบการณ์การเดินทางอันน่าตื่นเต้นในจังหวัดพังงาที่สวยงามและมีเสน่ห์ มาเริ่มต้นการเดินทางกันเถอะ!

Table of Contents

1. วันที่ 1: มหาสมุทรสีน้ำเงินและหาดทรายสวย

The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน - YouTube

H2: การเดินทางไปที่พังงา

เมื่อคุณเดินทางมาถึงที่สนามบินภูเก็ต คุณสามารถเช่ารถหรือใช้บริการรถตู้เพื่อเดินทางมายังพังงา ซึ่งใช้เวลาเดินทางประมาณ 1.5 – 2 ชั่วโมง และคุณจะถึงที่หมายปลายทางในเวลาเที่ยงคืน

H2: พระอาทิตย์ขึ้นและทะเลสีน้ำเงินที่มีเสน่ห์

ในวันแรกของการเดินทาง อย่าพลาดที่จะเริ่มต้นด้วยการชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ทะเลสีน้ำเงินที่มีเสน่ห์ ที่เมืองท่าน้ำสีทอง นี่คือภาพที่ทำให้ใจคุณระทึกความสวยงามของธรรมชาติในพื้นที่นี้

H3: น้ำตกที่สวยงามในประเทศไทย

หลังจากนั้น เส้นทางควรต่อไปยังน้ำตกที่สวยงามในพังงา คุณสามารถสัมผัสความอัศจรรย์ของธรรมชาติที่นี่ น้ำตกที่ควรพิจารณาในเส้นทางในวันแรกประกอบด้วยน้ำตกเขาน้ำขาวและน้ำตกเขาลำไย

2. วันที่ 2: ทะเลสาบและเกาะสวรรค์

The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน

H2: ทะเลสาบหางนกยูง

เมื่อคุณเดินทางไปที่พังงา อย่าพลาดที่จะเยือน “ทะเลสาบหางนกยูง” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพังงา ทะเลสาบนี้มีหาดทรายสวยงามและน้ำใสเหมาะแก่การนอนและผ่อนคลาย

H2: เกาะสวรรค์ในทะเลอันดามัน

ต่อจากนั้น มุ่งหน้าไปยังเกาะสวรรค์ในทะเลอันดามัน ที่นี่คุณจะได้พบกับทรัพย์สมบัติทางธรรมชาติที่งดงาม สามารถพักผ่อนในบ้านพักบนน้ำและเพลิดเพลินกับกิจกรรมท่องเที่ยวทางทะเลต่างๆ

See also  Make Awake 'คุ้มค่าตื่น' | ปักหลักที่เขาหลัก

3. วันที่ 3: ประสบการณ์ชีวิตในชนบท

The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน

H2: การเรียนรู้วัฒนธรรมท้องถิ่น

ในวันสุดท้ายของการเดินทาง คุณควรทำกิจกรรมที่ช่วยให้คุณได้รู้จักวัฒนธรรมท้องถิ่น คุณสามารถเรียนรู้การทำอาหารพื้นบ้าน หรือการงานศิลปะที่สร้างจากช่างฝีมือท้องถิ่น

H2: ล่องแก่งและอิสระในธรรมชาติ

ในช่วงเย็น คุณสามารถทำกิจกรรมล่องแก่งในประเทศไทย ใกล้กับที่พักของคุณ การเล่นน้ำในแม่น้ำและชมวิวธรรมชาติที่สวยงามของพื้นที่นี้จะเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจที่ไม่ควรพลาด

สรุป

The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน

การเดินทางเพื่อสำรวจพังงาใน “The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน” เป็นประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นและน่าทึ่งใจ ที่คุณจะได้พบกับความงดงามของธรรมชาติและวัฒนธรรมท้องถิ่น อย่าลืมถ่ายรูปเก็บความทรงจำที่มีค่าในทริปนี้ไว้ด้วยนะครับ!


FAQs

Q1: มีบริการรับส่งที่สนามบินหรือไม่?

ใช่ มีบริการรับส่งที่สนามบินภูเก็ตสำหรับผู้ที่เข้าร่วมทริปนี้ครับ

Q2: มีกิจกรรมในกลุ่มที่น่าสนุกที่พังงาไหม?

แน่นอนครับ มีกิจกรรมในกลุ่มที่น่าสนุกมากมาย เช่น ล่องแก่ง การเล่นน้ำ และการชมวิวที่สวยงาม

Q3: มีบริการทัวร์สำหรับคนที่ชอบผจญภัยหรือไม่?

ใช่ มีบริการทัวร์สำหรับคนที่ชอบผจญภัย คุณสามารถเลือกทัวร์ที่ให้บริการกิจกรรมที่น่าตื่นเต้นและท้าทายความสามารถของคุณได้

Q4: มีอาหารพื้นบ้านที่น่าลิ้มรสไหม?

ใช่ ที่พังงามีอาหารพื้นบ้านที่อร่อยและน่าลิ้มรสมากมาย คุณควรลองสัมผัสรสชาติของอาหารท้องถิ่นที่นี่ครับ

Q5: มีที่พักสำหรับครอบครัวหรือไม่?

ใช่ มีที่พักสำหรับครอบครัวที่พังงาให้เลือกมากมาย คุณสามารถเลือกที่พักที่เหมาะสำหรับครอบครัวของคุณได้ตามต้องการครับ

The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน [VIDEO]

“The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน ด้วยงบ 4,200บาท

พังงาผมเคยได้ยินว่าเป็นเพียงทางผ่านสำหรับหลายๆคน แต่ที่พังงาแห่งนี้กลับเต็มไปด้วยสถานที่ท่องเที่ยวที่สมบูรณ์ทั้งภายในและภายนอกของจังหวัด และการเดินทางครั้งนี้ ยังทำให้การเข้าถึงผู้คนและสัมผัสจิตใจที่มีน้ำใจของคนพังงาได้เป็นอย่างดี

ติดตามผลงานได้ที่ Facebook Fanpage :
https://www.facebook.com/Thegaijintrips
IG : Thegaijintrips
ติดต่อโฆษณาได้ที่ Facebook Fanpage : https://www.facebook.com/rayron.tv”

เนื้อหาของวิดีโอ The Gaijin Trips แบกเป้เที่ยวคนเดียว EP22 เที่ยวพังงา 3วัน2คืน

ในเวลาเช้ามืดวันศุกร์ ผมเดินทางเข้าสู่สนามบินภูเก็ต เป้าหมายของการเดินทางในทริปนี้ของผมคือจังหวัดพังงา ผมขึ้นรถบัสจากสนามบินภูเก็ต เพื่อไปลงยางถลางจุดที่สามารถต่อรถไปยังพังงาได้ พังงาอาจจะเป็นจังหวัดที่บางคนมองเป็นเพียงทางผ่าน แต่สำหรับผมพังงาไปจังหวัดที่ผมต้องการเดินทางไปสัมผัสสักครั้งมานานแล้ว สัญญาณเมืองเก่าตะกั่วป่าเป็นชุดแรกของการเดินทางในทริปนี้ เรา วินมอเตอร์ไซค์ รวม 2 ชั่วโมงครึ่งผ่านไปผมก็เดินทางมาถึงยามตะกั่วป่า กาฟิว 2 ข้างทาง ที่รายล้อมไปด้วยป่าและตัวเมืองที่ดูเหมือนจะหยุดพัฒนาไปเป็น 10 ปีแล้ว มาถึงยังตะกั่วป่าแล้วย่านเมืองเก่าเป็นจุดที่ผมต้องการจะเดินทางไปสัมผัสมากที่สุด ขอสายหน่อยครับ ในวันศุกร์ของตะกั่วป่านี้ดูเหมือนจะเป็นวันที่เงียบเหงา เพราะผู้คนในตะกั่วป่าแห่งนี้มีจำนวนน้อยอยู่พอสมควร ในอดีตตะกั่วป่าเป็นเมืองเก่าและเป็นศูนย์กลางการค้าแร่ขนาดใหญ่ซึ่งมีความรุ่งเรืองเป็นอย่างมากในสมัย โบราณแต่ในปัจจุบันเมืองตะกั่วป่าแห่งนี้ กลับมองดูเงียบเหงา ในรูปแบบของเมืองที่เต็มไปด้วยผู้สูงอายุและเด็กเล็ก การเมืองตะกั่วป่าแห่งนี้ก็ยังมีการจัดตลาดนัดคนเดินในทุกวันอาทิตย์ ซึ่งก็จะทำให้ตะกั่วป่ากลับมาครึกครื้นได้อีกครั้งในวันนั้น ผมค้นพบว่าเมืองตะกั่วป่า มีสถาปัตยกรรมที่ดูคล้ายกับภาพในอดีตในวัยเด็กของผม ไม่ว่าจะเป็นการเป็นอยู่ที่เรียบง่ายของผู้คนที่นี่ซึ่งดูจะเป็นภาพอดีตที่เคลื่อนไหวได้ ไม่ว่าจะเป็นร้านนาฬิกาโบราณ หรือแม้กระทั่งร้านตัดผม หลังจากได้แวะเวียนมาเยี่ยมเมืองเก่าตะกั่วป่าเรียบร้อยแล้ว ผมก็รอรถเมล์เพื่อจะเดินทางออกจากสถานที่แห่งนี้ ไม่ไกลไปจากเมืองเก่าตะกั่วป่า มีสถานที่แห่งหนึ่งที่ผมกำลังจะเดินทางไป ลองสังเกตหรือ Little Amazon ตะกั่วป่า สถานที่แห่งนี้มีการล่องเรือยางที่น่าสนใจกับผมเป็นอย่างมาก เพราะในคลองสามเณรนี้ เป็นที่อาศัยของสัตว์มีพิษเป็นจำนวนมาก นั่นคืองูหลากหลายชนิดที่สามารถพบเห็นได้ที่นี่ ทำให้การล่องเรือชมวิวในแบบฉบับที่หวาดเสียวนิดๆนี้ เปลี่ยนอารมณ์ให้ผมรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่น้อย แล้วก็กล้าเข้ามาตกกุ้ง งูเยอะขนาดนี้ โดเรมีอีกวัน งูใช่ไหม ทิวทัศน์ของที่นี่ดูคล้ายกับป่าดึกดำบรร โดยในช่วงที่ฝนเพิ่งตกไม่นานถ้าแม่น้ำเปลี่ยนสี จากสีฟ้าของน้ำทะเลกลายเป็นสีน้ำตาล ทำให้ไม่สามารถมองลงไปเห็นพื้นน้ำของที่นี่ได้ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้การล่องเรือครั้งนี้ มีบรรยากาศที่ดูลึกลับให้ดูน่าติดตามในเส้นทาง ไร้หน้ากลาง ผมก็เจอครั้งหนึ่ง ที่ผ่าน สงสัยเมื่อกี้ ขาแข็งเลยครับ ไปไม่ถูกเลยครับ ยืนแข็งอยู่ที่บนเรืออะไรครับ 1 ในจิ๊กซอว์ของความทรงจำที่ถูกเก็บไว้ในส่วนลึกของผม ในวันที่ผมพาเพื่อนๆโดดเรียนไปยังป่าหลังโรงเรียน สำหรับเด็กประถม เมื่อเวลาผ่านไปได้ไม่นานทุกคนก็ทยอยตอบชั้นเรียน จาก 4 คนเหลือ 3 คน จาก 3 คนเหลือ 1 คน ตัวผมที่เหลืออยู่เพียงคนสุดท้าย ก็คิดจะสร้างพงหญ้าเป็นฐานทัพลับ เพื่อครั้งหน้าจะได้ชวนเพื่อนมาอยู่ในป่ากับผมได้นานมากกว่านี้ แต่พอคิดได้ไม่นานก็โดนครูมาดึงหูกลับไปยังชั้นเรียน พอได้มองย้อนกลับไปในเรื่องราวของตัวเองก็ได้พบกับเด็กคนเดิมที่มีความเชื่อมโยงกับป่าในเวลานั้น ทำให้การล่องเรือในป่าครั้งนี้ มีเด็กที่ชอบโดดเรียนไปป่าหลังโรงเรียนในเวลานั้นนั่งยิ้มและล่องเรือมากับผมด้วยตลอดทาง และผมก็ออกเดินทางไปที่บขสตะกั่วป่า โดยตั้งใจจะเดินทางเข้าสู่ตัวเมืองพังงาเพื่อหาที่พัก ผมบอกคนขับขอลงจากรถเมล์กลางคัน เพราะผมได้ซื้อทัวร์ในขณะที่ผมนั่งรถอยู่นั้นการเดินทางกับทัวร์เพื่อไปยังหลากหลายเกาะในวันพรุ่งนี้ ตัวเลิฟซีนที่ผมใช้บริการ ได้แจ้งว่ารถตู้ที่สามารถมารับผมไปยังท่าเรือนั้น ในเวลาเช้าวันพรุ่งนี้สามารถมารับผมในเขตเขาหลักได้เท่านั้น ผมจะนั่งรอรถตู้เที่ยวสุดท้ายของวันอย่างมีความหวังในศาลา พร้อมกับเด็กๆนักเรียนที่เพิ่งเดินทางกลับมาถึงยังบ้าง ฉันเป็นภาพบรรยากาศที่คุณเคยในอดีตของทุกๆคน ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ผมยืนรอรถตู้ยังไม่กล้าสายตา เพราะกลัวว่าเที่ยวสุดท้ายนั้นจะผ่านผมไป จนเวลาผ่านไปร่วมชั่วโมง พระอาทิตย์กำลังจะตกดินแล้ว ผมคิดว่าสมองของผมคงต้องป้อนข้อมูลใหม่เพื่อให้ทำงานอีกครั้งก่อนพระอาทิตย์ตกดิน และสิ่งที่สมองผมประมวลได้นั้นคือ การโบกรถ ซึ่งตัวเป็นสิ่งที่จะเป็นไปได้ยากพอสมควรในหัวโค้งนี้ แต่ความหวังนั้นก็เป็นสิ่งจำเป็นของนักเดินทาง และความหวังนั้นก็ให้โอกาสผม สะดวก สวัสดีครับพี่ เตะแข้ง กำลังคิดว่า ผมรอรถมาชั่วโมงแล้วอ่ะพี่รอเขาบอกว่ามีรถตู้ผมก็นั่งรอชั่วโมงนึงไม่มี มันหายากนะเพราะมันนานๆรถตู้จากเขาแล้วผมไม่มีรถโอ้โห คนแถวนั้น โชคดีนะครับได้เจอคนรักกันมาแล้วแม่ก็บอกว่า ไม่กล้ารับเพราะว่าเราก็กลัวว่ามิจฉาชีพมันจะเยอะ หาที่การจะตก การเดินทางเสน่ห์ที่ท้าทายที่สุดในการท่องเที่ยวคนเดียว คงจะเป็นการลองผิดลองถูกเพื่อเลือกทำสิ่งต่างๆ และเมื่อสิ่งที่เราได้เลือกนั้นเป็นไปในทางที่ดีสมองที่ถูกใช้ค้นหาทางออกไปในแต่ละทิศทางนั้น ก็จะกลับเข้าที่ด้วยความอิ่มเอมใจ ผมได้รู้จักพี่จุ๊และพี่หญิงในการโบกรถครั้งนี้เราได้นั่งคุยกันมาตลอดทาง แล้วเมื่อถึงเขาล่ะพี่จุ๊และพี่หญิงก็พาผมแวะหานางทองเพื่อพบกับแสงสุดท้ายของวันนริมหา เมื่อพระอาทิตย์ตกดินพี่จูและพี่หญิง ก็ได้ชวนผมมากินข้าวที่ครัวหลวงเทน ซึ่งทั้งคู่บอกว่ามาถึงเขาหลักทั้งทีถ้าไม่ได้มากินร้านนี้เดี๋ยวจะเหมือนมาไม่ถึงเขาล่ะ เพลง ชอบพวกแกงขมิ้นไง ความพิเศษของร้านอาหารป่าร้านนี้นั่นคือหลวงเทนซึ่งเป็นระดับมิชลินสตาร์ ที่ได้เปิดร้านอาหารบ้านๆอยู่ในเขาหลักแห่งนี้ช่างเป็นโชคในการโบกรถของผมจริงๆที่นำ หาให้ผมมาถึงยังร้านที่มีเชฟระดับมิชลินสตาร์ และได้ร่วมโต๊ะอาหารค่ำนี้กับพี่โจและผู้หญิง ถอนต้นใบชะ เป็น ปลาตาย ขมิ้นค่ะ จบแบบ Happy ครับเจอกันครับ พี่จุ๊และผู้หญิงได้มาส่งผมถึงยังหน้าโฮสเทลที่ผมได้จองไว้ ช่างเป็นน้ำใจที่สวยงามที่ผู้รับอย่างผมคงจะลืมไม่ลงจริงๆ เช้าวันใหม่ผมตื่นขึ้นมา เพื่อรอเลิฟซีทัวร์ทะเลใต้ หน้าเรือต่อ 813 อนุสรณ์สถานที่รำลึกถึงเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิที่รุนแรงที่สุดในประเทศไทย เมื่อปีพ.ศ 2547 เทศบาลเอาเรือตรวจการณ์หมายเลข 813 มาเกยตื้นณจุดนี้ ซึ่งอยู่ข้างๆกับเขาหลัก My Home Hostel ที่ผมพักอยู่ แล้วรถตู้ของเลิฟซีทัวร์ทะเลใต้ก็พาผมมาถึงยังท่าเรือ การเดินทางครั้งนี้ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นในใจของผมเพราะมีหลายจุดในเส้นทางนี้ที่ผมต้องการเห็นกับตาสักครั้ง และการเดินทางในช่วงแรก ที่กำลังจะผ่านพ้นแนวป่าชายเลนไปยังอ่าวพังงา เพื่อเข้าสู่การทัวร์อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงาครั้งนี้ ภายใต้เพดานของถ้ำนั้นเต็มไปด้วยหยดน้ำที่ไหลลงมาจากรากไม้บนเขาหินปูน เป็นสิ่งที่ธรรมชาติได้สรรสร้างไว้อย่างลงตัว ผมล่องเรือชมทัศนียภาพของเขาหินปูนณพังงา ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่แตกต่าง เพราะสถานที่แห่งนี้นั้นไม่หนาแน่นไปด้วยผู้คนอย่างที่เคยพบมา เกาะปันหยีเป็นจุดแรกที่เราผ่าน และเรือจะกลับมาจอดที่นี่อีกครั้งในขากลับ ผมเดินทางมายังจุดพักเรือ เพื่อเข้าสู่การพายเรือชมทัศนียภาพณเกาะทะลุซึ่งเป็นละแวกที่เต็มไปด้วยเขาหินปูนและ รายล้อมไปด้วยนานาถ้ำ จะไปดูอะไรอยู่ หม้อน้ำลดระดับลง การพายเรือลอดเข้าถ้ำและเกาะทะลุแห่งนี้ ก็เป็นสิ่งที่มนุษย์เราจะสามารถเข้ามาสัมผัสธรรมชาติได้อย่างใกล้ชิด สวนน้ำทุ่งสงเรื่องมะกอกอย่างนี้อ่ะพี่ บรรยากาศและ เพลงที่คล้ายเครื่องดังภาพยนตร์ ถูกซ่อนอยู่ในอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา สถานที่ที่ไม่ได้พลุกพล่านไปด้วยผู้คน จะถูกโอบล้อมไปด้วยใจกลางของธรรมชาติ จนบางครั้งผมถึงกับเผลอรู้สึกว่านี่คงจะเป็นฉากไม่กี่ฉากในชีวิต ที่ควรจะไปอยู่ในเนื้อเรื่องของทุกคนที่ผมรัก ออกไปด้านนอกจะเป็นของ PC จังหวัดกระบี่อ๋อไอ้ที่ว่าเห็นเป็นของนี่ก็ขอ ยาวใหญ่กว่ายาวน้อย ช่วงนี้คนเยอะไหม โทรนิดหน่อย เล็กเรื่อยๆ มันเวลานานไหมพี่ที่สึนามิมันเข้าภูเก็ต ตอนเช้าก็มันไม่นานเท่าไหร่ครึ่งชั่วโมงได้ไหมน่าจะได้แต่ว่ามันเป็นแบบ เสียงของธรรมชาติและผู้คนท้องถิ่น ช่างประสานเป็นเนื้อเดียวกัน ราวกับว่า ใน 1 บทของดนตรี ก็ต้องมีเนื้อร้อง เป็นสิ่งที่อ่าวพังงา ช่างเหมาะสมกับคำว่า ธรรมชาติยังอยู่ครบ และผมก็เดินทางมาถึงยังเกาะเขาพิงกัน หรืออีกชื่อหนึ่งที่ฝรั่งรู้จักกันว่าเกาะเจมส์บอนด์ ซึ่งภาพยนตร์ Hollywood เรื่อง James Bond นั้น ไม่เคยถูกถ่ายทำหน้าเกาะแห่งนี้ในปีพ.ศ 2517 และเกาะแห่งนี้ยังมีทิวทัศน์เป็นที่ตั้งของเขาตะปู ซึ่งเป็นแลนด์มาร์คที่บ่งบอกความเป็นพังงาได้อย่างชัดเจน การเดินทาง เสียงของผู้คนในวันที่แตกต่าง เป็นสิ่งที่ทำให้เราสามารถค้นพบว่าโลก ไม่เคยเล็กไปสำหรับทุกชีวิต เมื่อทางเดินที่เราเลือกนั้น ไม่คับแคบเหมือนจิตใจของเราในวันที่อ่อนล้า รายการเดินทางของชีวิต ยังคงต้องการความหวัง ที่จะเดินทางไปให้ถึงยังเส้นทางที่แท้จริง เส้นทางที่หลายคนรวมทั้งตัวผมเชื่อว่า คงจะได้พบกับเส้นทางของความสุข ที่ไร้ปลายทาง ผมเดินทางออกจากเกาะเขาพิงกันเพื่อเข้าสู่เกาะปันหยี เกาะปันหยีเกาะแห่งหมู่บ้านชาวประมง ที่เริ่มก่อสร้างโดยชาวประมงของอินโดนีเซียที่อพยพเข้ามา สถานที่แห่งนี้ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม ซึ่งใช้ชีวิตริมน้ำกันอย่างเรียบง่าย โดยที่คนหนุ่มสาวของเกาะนี้ มักจะนิยมไปทำงานบนฝั่งมากกว่า สถานที่แห่งนี้จึงทำให้เราอาจจะพบผู้สูงอายุและเด็กๆ มากไปกว่าคนหนุ่มสาว และเมื่อคนบนเกาะได้เสียชีวิตไป ก็จะถูกนำศพกลับมาฝั่งที่มัสยิดเกาะปันหยีดารุสซาลามแห่งนี้ และนักเกาะปันหยีแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของสนามฟุตบอลลอยน้ำ ซึ่งทำให้ผู้คนบนเกาะปันหยีแห่งนี้ ได้เล่นฟุตบอลกันสมใจโดยที่ไม่ต้องขึ้นไปเล่นบนฝั่ง และผมก็เดินทางออกจากกรอบ และได้พบภาพวาดโบราณที่สลักบนถ้ำในละแวกของเกาะปันหยี ก่อนกลับมาถึงยังฝั่งของพังงา ถั่วเหลือง 4 พาผมมายังวัดสุวรรณคูหา เหลืออีกชื่อหนึ่งก็คือวัดลิง การเดินทางได้สอนให้ผมเข้าใจและนึกถึงช่วงเวลาในวันแรกของการเดินทางออกมาท่องเที่ยวเพียง บางครั้งมุมมองของเราในชีวิต อาจจะเป็นมุมมองที่น่าขันในบางสังคม แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าตัวเรานั้นมีมุมมองที่ผิดไป สิ่งที่ผิดนั้นคงจะเป็นจุดยืน ที่เรายืนอยู่ในกลุ่มคนที่ผิดที่ผิดทางมากกว่า และเมื่อใดที่เราพบกับจุดยืนที่เราให้ความสำคัญ โดยไม่สนว่าใครจะคิดยังไงกับมุมมองของเรา นั่นคงจะเป็นจุดยืนที่เหมาะสมที่ชีวิตของเราควรจะได้รับไว้ เพราะไม่ว่าเราจะมาจากที่สูงหรือที่ต่ำ ถ้าเพียงแค่เราได้มองขึ้นไปบนฟ้า ทุกคนก็มีเพียงฟ้าเดียวกันเท่านั้น และภายใต้ท้องฟ้าเดียวกันนั้น คงจะกว้างพอสำหรับภายในใจของทุกคน ผมเดินทางกลับมายังเขาหลัก My Home Hostel และช่วงเวลาของแสงอาทิตย์ ก็ได้ผ่านพ้นไป ตลาดนัดบางเนียงนักเขาหลัก ในค่ำคืนนี้ผมมีนัดกับใครสักคนที่นี่ พี่หญิงและพี่จุ๊ขายของอยู่ในตลาดแห่งนี้ ผมตัดสินใจกลับมาเยี่ยมทั้งสองคน โดยเลือกที่จะไม่เข้าสู่ตัวเมืองพังงาที่ตั้งใจไว้แต่ทีแรก เพราะมิตรภาพนั้นราคาแพงกว่าสถานที่เสมอ ชื่อว่า เขา เอา ขี่ขึ้นไปประมาณสมมุติว่าเราอยู่เขาหลัก เจอกันสุดยอดอ่ะ ไม่นานแป๊บเดียว ผมขี่สัก 45 ไม่ทันใช่ไหมตี 5 ประมาณครึ่งชั่วโมงถึงอ่ะอ๋อโอเค พี่หญิงได้แนะนำจุดชมวิวในเช้าวันพรุ่งนี้ ผมก็ได้รับน้ำใจจากน้องที่พักใน Hostel เดียวกัน โดยการให้ยืมมอเตอร์ไซค์ไปจุดชมวิวในเช้าพรุ่งนี้ของผม น้ำใจและมิตรภาพนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้การเดินทางในแต่ละครั้งสมบูรณ์แบบ และภายใต้ของสิ่งที่เรียกว่ามิตรภาพระหว่างทางนั้น คงจะมีเพียงสองสิ่งที่ทำให้มิตรภาพเกิดขึ้นได้ นั่นก็คือการเปิดใจยอมรับความช่วยเหลือของนักเดินทางและนำใจสวยงามจากชาวบ้านที่พึงมี คงจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้การเดินทางและโลกใบนี้สวยงามยิ่งขึ้น แล้วถ้าวันนี้ใครสักคนที่ยังไม่เคยได้สัมผัสกับความรู้สึกในแบบฉบับนี้ ผมก็อยากจะบอกคนคนนั้นว่า เราสามารถเดินทางเข้าไปสัมผัสความรู้สึกนี้ โดยที่ไม่จำเป็นต้องรอ ให้ความสุขนั้นเดินทางเข้ามาหาตัวเราในวันที่มองไม่เห็น

See also  นีโน่ กินให้เด็กมันดู! ตะลุยกินแหลก ย่านเมืองเก่าภูเก็ต I FOLLOW ME EP. 172 I นีโน่ เมทนี